جبههٔ آنارشیستی

اعدام یک دنیا که می خواست زندگی کند. سحرگاه ۲۸ مرداد ۱۴۰۵، دنیا محمدی، دختر ۲۰ ساله اهل ایوان‌غرب، در زندان مرکزی ایلام اعدام شد. او دو سال پیش، زمانی که تنها ۱۸ سال داشت، به اتهام قتل بازداشت شده بود. گزارش‌های منتشرشده نشان می‌دهند که قتل در بستر فشار برای ازدواج اجباری با پسرعمویش…

اعدام قائم حسینی و گل‌محمد محمدی فقط مرگ دو انسان نیست؛ تصویری از جامعه‌ای است که در آن قدرت می‌تواند درباره زندگی و مرگ انسان‌ها تصمیم بگیرد و بعد، تصمیم خودش را «عدالت» بنامد. جمهوری اسلامی سال‌هاست اعتراض و مخالفت را با زندان، سرکوب و اعدام پاسخ می‌دهد. در چنین ساختاری، قانون همیشه برای محافظت…

بخش اول ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ یکی از مهم‌ترین نقاط عطف تاریخ معاصر ایران بود. دولت محمد مصدق، پس از ملی‌شدن صنعت نفت و درگیری شدید با بریتانیا، در ۱۹ اوت ۱۹۵۳ با کودتایی سرنگون شد. اما ماجرا فقط بر سر سقوط یک نخست‌وزیر نبود؛ پشت این واقعه، رقابت بر سر قدرت سیاسی، نفت، استقلال اقتصادی…

سهیل عربی که بود و چرا بعد از اینکه بارها دستگیر شد، بارها بدترین شکنجه‌ها را تجربه کرد و تا پای چوبهٔ دار رفت، اما باز هم تسلیم نشد و کوچک‌ترین عقب‌نشینی نکرد؟ و مهم‌تر از آن، چه چیزی باعث شد حکومت از کسی که نه ارتشی داشت، نه سلاحی و نه حتی حمایت خارجی،…

فقر در ایران دیگر پدیده‌ای محدود به حاشیه‌های شهر یا گروه‌هایی خاص نیست. به تدریج به بخشی از تجربه روزمره بخش بزرگی از جامعه تبدیل شده است؛ تجربه‌ای که خود را نه فقط در ناتوانی از پرداخت اجاره یا خرید خانه، بلکه پیش از هر چیز در سفره مردم نشان می‌دهد. وقتی قیمت مواد غذایی…

نویسنده: سین؛ بامداد پیشتر گفتیم این پیمان، محلی‌سازی هژمونی است، نه پایان آن. اما این حرف تا وقتی روی کاغذ و در حد تحلیل انتزاعی بماند، به‌راحتی می‌شود آن را رد کرد و گفت این فقط بدبینی ایدئولوژیک است. برای همین باید به پرونده نظامی خود این سه دولت نگاه کرد؛ چون این پرونده، نه…

نویسنده: هاسّه-نیما گُلکار مطلب «آنارشیسم حقیقی وجود ندارد» در نقد دُگماتیسم، اُرتدوکسی و تقدّس‌بخشی به یک قرائت خاص از آنارشیسم، نکات قابل دفاعی دارد. آنارشیسم را نمی‌توان به یک آموزه‌ی بسته و تغییرناپذیر فروکاست و هیچ قرائتِ تاریخی نیز نباید خود را مصون از نقد بداند. بااین‌حال، از منظر آنارکوسندیکالیستی، در این نوشته چند تمایز…

مبارزه با امپریالیسم، اگر قرار است معنایی واقعی داشته باشد، نمی‌تواند صرفاً به مخالفت با دولت‌های قدرتمند خارجی یا سیاست‌های مداخله‌گرایانه آنان محدود شود. امپریالیسم تنها زمانی قابل نقد است که اصل سلطه، استثمار و تحمیل اراده بر انسان‌ها در همه اشکال آن به چالش کشیده شود؛ چه این سلطه از سوی یک قدرت جهانی…